ਗਜ਼ਲ

ਖਾ ਲਿਆ ਪਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਕਤਲਾਂ ਦੀ ਰੁੱਤ ਨੇ |

ਢੱਕ ਲਏ ਚਿਹਰੇ ਨੇ ਮੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀ ਚੁੱਪ ਨੇ |

ਡੱਲ ਦਿਆਂ ਪਾਣੀਆਂ 'ਚ ਉੱਠੇ ਜਦ ਜਲਜਲੇ,

ਅਸਾਲਟਾਂ ਦੇ ਸਾਹਵੇਂ ਹੱਥ ਗਏ ਬੁੱਕ ਨੇ |

ਕਰ ਦਏ ਪਾਣੀ ਖਾਰਾ ਚੀਜ਼ ਹਰ ਧੁੰਦਲੀ,

ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ ਰੋ ਰੋ ਕੋਏ ਗਏ ਸੁੱਕ ਨੇ |

ਬੜੇ ਹੀ ਅਜੀਬ ਨੇ ਅਦੀਬ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ,

ਚੜ੍ਹੇ ਵੀ ਨਾ ਸੂਰਜ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਵੀ ਧੁੱਪ ਨੇ |

ਤੰਦੂਏ ਥੀਂ ਹੁਣ ਤਾਂ ਨਸ਼ਤਰ ਦੀ ਚੋਭ ਦੇ,

ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕਿ ਕੁਝ ਬੋਲ ਚੀਖ ਪਏ ਰੁੱਖ ਨੇ|