"ਪ੍ਰੋਲੇਤਾਰੀ ਲੇਖਕ ਇੱਕ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ਼ ਲੈੱਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ | 'ਕਲਾ ਕਲਾ ਲਈ ' ਬਾਰੇ ਉਹ ਉਨਾ ਹੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਇੱਕ
ਡੁੱਬਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਕੈਬਿਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਇੱਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪੇਟਿੰਗ ਬਣਾਉਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚੇਗਾ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਨਾਰੇ ਪਹੁੰਚਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ - ਫਿਰ ਕਲਾ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇਗਾ |"
....ਅਪਟਨ ਸਿੰਕਲੇਅਰ

Monday, March 21, 2011

ਦਸਤਕ ਹੈ


ਦਸਤਕ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੂਹਿਆਂ 'ਤੇ
ਸੱਦਾ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਕਲਮਾਂ ਨੂੰ

ਜਿੰਨ੍ਹਾ ਲਈ ਕਵਿਤਾ
ਰਹੱਸਵਾਦ ਦੇ ਸਰੋਵਰਾਂ ਦੀ ਤਾਰੀ ਲਾਉਣਾ ਨਹੀਂ,
ਸਗੋਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਨੂੰ
ਸਨਮੁਖ ਹੋਣਾ, ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣਾ, ਨਜਿਠਣਾ ਹੈ...

ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦਾ
ਸਰੋਕਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾਸ੍ਰੋਤ ਅਤੀਤ ਨਹੀਂ,
ਸਗੋਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਵਰਤਮਾਨ
ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੇ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਹੈ..

ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਵਿਤਾ
ਕੋਈ ਨਿੱਜ ਦਾ ਵਖਿਆਨ ਨਹੀਂ,
ਸਗੋਂ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਲੁਟੀਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ-ਦਰਦਾਂ,
ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਆਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਗੂੜ੍ਹ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ...

ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਵਿਤਾ
ਵੇਲਾ ਵਿਹਾ ਚੁੱਕੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਦਾ ਹੇਰਵਾ ਨਹੀਂ,
ਸਗੋਂ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਦੀ ਸਮਝੌਤਾ ਰਹਿਤ ਆਲੋਚਨਾ ਹੈ,
ਦੁਨੀਆ ਬਦਲਣ ਦਾ ਜਰੀਆ ਹੈ...

ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਵਿਤਾ
ਮਹਿਜ ਇੱਕ ਬੌਧਿਕ ਕਸਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਸਗੋਂ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਨ ਦਾ ਢੰਗ ਹੈ,
ਮਿਹਨਤਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਚ ਖੜ੍ਹਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੈ
ਬਰਾਬਰੀ ਵਾਲਾ ਸਮਾਜ ਸਿਰਜਣ ਦਾ ਹੋਕਾ ਹੈ...

ਇਹ ਹਾਕ ਹੈ
ਧੜਕਦੇ ਦਿਲਾਂ ਲਈ
ਜਗਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਈ
ਇਹ ਵੰਗਾਰ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਲਈ
ਜੋ ਹਾਲੇ ਮਰੇ ਨਹੀਂ.... |

1 comments:

  1. ਸਾਰੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆਂ ਲਗੀਆਂ .. ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ embrace ਕਰਦੀਆਂ ---- ਅਨੂਠਾ ਅੰਦਾਜ਼!

    ReplyDelete