ਗ਼ਜ਼ਲ
ਬਦਲਤੇ ਰਹਤੇ ਹੈਂ ਜਬ ਨਿਯਮ ਇਸ ਜ਼ਮਾਨੇ ਮੇਂ
ਚੋਰ ਕੋ ਸੂਫ਼ੀ ਫਿਰ ਹਰਜ਼ ਕਿਆ ਬੁਲਾਨੇ ਮੇਂ
ਗ਼ਮ ਨਹੀਂ ਖ਼ਾਕ ਮਿਲੇ ਆਸ਼ੀਆਨੋਂ ਕੇ ਵਾਸਤੇ ,
ਕੈਦ ਹੋਨਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਮਗਰ ਆਸ਼ੀਆਨੇ ਮੇਂ
ਤੁਮ ਗਏ ਜੋ ਦੂਰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੇ ਰੂਠ ਕਰ ,
ਲੋਗ ਕਿਤਨੇ ਘੁਸ ਆਏ ਅਬ ਇਸ ਅਫ਼ਸਾਨੇ ਮੇਂ
ਸ਼ਹਰ ਮੇਂ ਪਰਿੰਦਾ ਬਾਕੀ ਕਲ ਕੋਈ ਰਹੇ ਨਾ ਰਹੇ ,
ਵੋ ਵਿਅਸਤ ਹੈਂ ਥੋਹਰ ਕੇ ਬਿਰਖ ਲਗਾਨੇ ਮੇਂ
ਬਹੁਤ ਠੰਡਕ ਹੈ ਮਹਾਂਕਵੀ ਤੇਰੀ ਇਸ ਗ਼ਜ਼ਲ ਮੇਂ ,
ਧੂਪ ਕਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਰ ਤੂ ਅਪਨੇ ਸ਼ਮਿਆਨੇ ਮੇਂ
0 comments:
Post a Comment